Anka Kuşu - Alıntılar ve Karalamalar (Phoenix - Excerpts and Scribbles)

1000 yıl sonra...

2011-11-21T01:46:00.000+02:00

Tek bir kelime dahi yazmayalı çok uzun bir zaman geçmiş. Biraz daha geçse sorun olmaz sanki...

Mister Pip - Lloyd Jones

2010-01-26T14:06:00.002+02:00

"Things that tell you where home is... Wherever memory sticks. That house window. That tree out front... The noise of a bus changing gears two streets away where the road begins to climb all the way back to a moment in childhood... The holy quite of a man who has lived for seventy-five years on the same island and has nothing left to say."

"Broken dreams... Thanks to dreams, in the history of the galaxy the world has been reinvented more often than there are stars."

"How to find your soul... All that feeling has to go somewhere and it does. It has been stored in a vault deep in your body. Don't ask the doctor to find it. Like your father they are next to useless on these matters."

"This is something we all take for granted, but no matter how bad things get, the moment you are denied air you fight for it. You know at last what you need. You need air."

"I am mindful of Mr. Watts' disappointment in Grace's inability to love what he loved, and I have never wanted to know that disappointment, or for my father to feel, as Grace must have, like a pup with a saucer of milk pushed towards her in the shape of a book. No. Some areas of life are not meant to overlap."

"I suppose it is possible to be all of these things. To sort of fall out of who you are into another, as well as to journey back to some essential sense of self. We only see what we see."

"Perhaps there are lives like that -they pour into whateverspace we have made ready for them to fill."

Olive Kitteridge - Elizabeth Strout

2010-01-26T10:03:00.002+02:00

"He felt her big presence, and imagined -fleetingly- that an elephant sat next to him, one that wanted to be a member of the human kingdom, and sweet in an innocent way, as though her stubs of the forelegs were folded on her lap, her trunk moving just a little as she finished speaking."

"... but for Angie, time was as big and round as the sky, and to try to make sense of it was like trying to make sense of music and God and why the ocean was deep. Long ago Angie had known not to try to make sense of these things, the way other people tried to do."

"No matter what people's lives might hold (some of these houses they were passing would have to hold some woeful tribulations, Janie knew), still and all, people were compelled to celebrate because they knew somehow, in their different ways, that life was a thing to celebrate."

"She leaned forward, peering out the window; sweet pale clouds, the sky as blue as your hat, the new green of the fields, the broad expanse of water -seen from up here it all appeared wondrous, amazing. She remembered what hope was, and this was it. That inner churming that moves you forward, plows you through life the way the boats below plowed the shiny water, the way the plane was plowing forward to a place new, and where she was needed."

The Glass Room - Simon Mawer

2009-12-06T16:18:00.003+02:00

" 'Ever since Man came out of the cave he has been building caves around him,' he cried. 'Building caves!' But I wish to take Man out of his cave and float him in the air. I wish to give him a glass space to inhabit.' "

"It astonishes her how significant silence can be within the context of a piece of music."

"They are silences of foreboding, anticipatory echoes of the sounds that are yet to come."

".... I'd hardly include my husband amongst my friends, would I? My friends spend money; my husband makes it. The opportunity for a conflict of interest is evident."

"She smiles. This smile is particular. It starts from a downward turn of the mouth that is almost an expression of contempt, and it ends in warmth and promise. She leans towards his face and her tongue laps across his mouth, tasting herself. '[Never] is a word I am not entirely familiar with she says. 'If we listened to never we would never have done what we just did. And how would you like that?' "

"A house without people has no dimensions. It just is. An enclosed space, a box."

Görüntülenmenin Psikolojik Üst Sınırı

2009-11-24T18:08:00.006+02:00

Biliyorum, ilk bakışta yazının başlığına bir anlam vermek pek mümkün değil.

Ama kısa bir tarihçeyle bu durumu çözmek mümkün.

01. Ağustos 2008 - ilk MR görüntülemesi (sağ kalça)

02. Eylül 2008 - ilk kontrast maddeli MR görüntülemesi (sağ kalça)

03. Eylül 2008 - MR görüntülemesi (lombar bölge)

04. Ekim 2008 - BT görüntülemesi (lombar bölge)

05. Kasım 2008 - MR görüntülemesi (sağ kalça - doğrudan kalça içi enjeksiyon ile

kontrast madde verildi)

06. Kasım 2008 - Röntgen görüntülemesi (ameliyat sonrası)

07. Aralık 2008 - Röntgen görüntülemesi (ikinci muayene)

08. Ocak 2008 - MR görüntülemesi (sağ diz)

09. Şubat 2009 - MR görüntülemesi (sağ kalça)

10. Şubat 2009 - EMG (elektrik verdiler)

11. Şubat 2009 - Ultrason görüntülemesi (batın - sağ kalça - sağ bacak)

12. Mart 2009 - Röntgen görüntülemesi (kurbağa oturuş)

13. Eylül 2009 - MR görüntülemesi (sağ kalça + lombar bölge)

14. Eylül 2009 - BT görüntülemesi (sağ kalça + lombar bölge /

kalça içi enjeksiyon ile anestezi verilmesi)

15. Kasım 2009 - MR görüntülemesi (bilmek istemiyorum artık)

16. Kasım 2009 - 3 fazlı kemik sintigrafisi

Sanırım üst sınırı çoktan geçmiş bulunuyorum.

keyfince uyumak

2009-11-23T11:57:00.004+02:00

pazar günü dolaşıyorduk Bebek'te

ve bir de baktık ki

birisi

keyfince uzanmış, güneşin keyfini çıkarıyordu tüm miskinliğiyle

sadece

adımlarımı duymuş olsa gerek

şöyle bir araladı gözlerini

ve umursamadı beni

zarar vermeyeceğimi bildi sanki

keyfince uzanmaya devam etti

uzattığı patisi,

güneşin sarı sarı parlattığı

sokağın karartamadığı tüyleri

göz kapaklarının mahmur hali

güzeldi

kulağındaki süsüyle de güzeldi

patisinin kiriyle de

evden atılmış masum yüzüyle de

güzeldi

Yürüyüş

2009-11-20T13:13:00.006+02:00

havanın pırıl pırıl parladığı bir cuma gününde...

yürüyüşe çıkalım mı?

eskimiş adımları hatırlayalım. eskiden atılmış adımlar olalım. sorumsuz olalım.

adımlarımız asfalt zemin üzerinde.

adımlarımızın izi belli değil. adımlarımızın izine de gerek yok.

öylesine.

yönümüz bile belli olmasın. dönüp duralım.

adımlarımız dönsün aynı çemberin içinde.

hem ne gerek var bilmeye.

kasetçaların kulaklıkları takılı olsun, biraz da cızırdasınlar.

dedim ya, eski bir yürüyüş olsun.

hatta kimse olmasın, sessiz olsun, kargalar yükselsin de kulaklığın cızırtısını örtsünler çirkinlikleriyle.

yalnız olalım birlikte, ama bu eski bir yürüyüş olsun, benim bildiğim, senin öğrendiğin.

iyot koksun biraz.

susalım.

Blog Action Day - Climate Change

2009-10-15T13:39:00.004+03:00

Just to remind that climate is changing... and if we could do anything about it... why not do it?

Check out http://www.blogactionday.org/.

Kıyıköy'ün kıyısından kedi öyküleri

2009-09-28T12:36:00.012+03:00

Uzunca bir zamandır gidip görmek istiyordum Kıyıköy'ü... En nihayet geçtiğimiz hafta sonu gidip görme şansım oldu.

Yenen balığın keyfini anlatmaya gerek yok. Ancak daha önemlisi dünya tatlısı garsonumuzun bizimle paylaşmadan edemediği bir "kedi öyküsü" idi:

Bir gün, bir şekilde, garsonumuz bir kara kediyi lokantaya getirmeye karar verir. Hem zaten balık lokantası olduğu için kediyi beslemek hiç de zor olmayacaktır. İlk günlerde hiçbir sorun yaşanmaz. Her şey güllük gülistanlıktır. Ancak bir süre sonra mekana alışan kedi, gelen müşterileri rahatsız etmeye, beklenmedik anda kucaklarına zıplamaya ve balıklarına pati atmaya başlar. Bunun üzerine lokanta sahipleri sırasıyla aşağıdaki çözümleri dener:

1. Pıst diyip kovmak (kedi oralı olmaz)

2. Tekme / tokat savurmak (birkaç denemeden sonra kedi kaçar, ancak sabaha her zamanki yerinde mırıldamaktadır.)

3. Lokantanın içini boşaltıp kediyi dövmek (can havli bu olsa gerek - kedi yanan şöminenin bacasından yukarı kaçar)

4. Kedinin ağzına sıcak haşlanmış yumurta yerleştirip ağzını kapatmak (yumurta hazırlanır ama kimse kedinin ağzını açmayı beceremez.)

5. Kedinin poposuna benzin sürüp ateşe vermek (amaç kediye zarar vermek değil, alevlerin yaratacağı korku vesilesiyle kediyi kaçırmaktır - ancak başarısız olur)

6. Kediyi çok uzak bir mesafedeki bir köye bırakmak (kedi, 4 gün sonra oldukça zayıflamış bir halde geri döner)

Sonuçta bizim iyi niyetli ve beklenmedik ölçüde yaratıcı çıkan garsonumuz (burada bir hatırlatma yapmak istiyorum - yukarıdaki yaratıcı çözümlerin bir kısmı mahallelinin tavsiyeleri. Sanki bir kedi kaçırma eylem planı hazırlanmış geçen yüzyıllar içinde) çaresiz kalır. Ve kediyi bir karton kutuya kapatır, kutu da ağzı bantlı bir halde çöplüğe atılır. Böylece iflah olmayan kediden kurtulurlar.

Biz bu öyküyü dinlerken, "tatlı yiyelim tatlı konuşalım" nezdinde masamıza ulaşan fırınlanmış helvanın tadı da damağımda kaldı. Bunu da belirtmeden edemedim.

Sonrasında, ağzımızda lüfer, helva ve kekremsi kedi öyküsünün tatları olduğu halde balıkçı limanına indik ve heyecanlı turistler gibi fenere kadar yürüdük.

Fenerin keyfini çıkardıktan sonra ise bu sefer Kıyıköy'ün diğer yanına, "plaj"a ve kumlara yollandık ve sonrasında bu güzel gezimizi sonlandırdık.

Bu arada son zamanlarda tarih kitaplarına da merak sardım. Kısa bir süre önce Barbaros'un hayatını emekli bir İngiliz Amiral'in kaleminden okudum. Şimdiyse hem Halil İnalcık'ın Devlet-i Aliyye'sini, hem de İhsan Oktay Anar'ın bir Osmanlı kalyonunda geçen romanı Amat'ı okuyorum. Ne yazık ki pek bir alıntı yapamadım şu ana kadar. Ancak altını çizdiğim yerler olursa mutlaka paylaşacağım.

Bozcaada'dan Gemi Manzaraları

2009-09-08T12:56:00.005+03:00

Bozcaada'ya gitmişken birkaç gemi resmi çekmeden olmazdı.

Sabah 06:45'te bindiğimiz roro ile Çanakkale Boğazı'nı geçerken gün doğuyordu ve bir tanker, doğan güneşe doğru sakince seyretmekteydi.

İlk günün sersemliğiyle Habbela Kumsalı'na doğru sürdük arabımızı. Ve birden karşımızda Zhen Hua 11 belirdi. (İstanbul Boğazı'ndan geçişi bir hayli olay olmuş duyduğuma göre) Oldukça uzakta demirli olmasına rağmen yine de fazlasıyla haşmetli bir duruşu vardı üzerindeki yükü ile.

Ve son olarak, günbatımını izlemek için Polente Feneri'ne doğru yola çıktığımızda, bir başka tanker bu sefer batan günü selamlıyordu.

Tabi unutmadan ve daha önceki post'a ithafen, bu sefer Kazuo Ishiguro'dan bir kitap daha okumuş oldum bu yolculuk vesilesiyle - A Pale View of the Hills. Kararlıyım, artık dördüncü kitap ve kesinlikle birkaç satır çiziktireceğim önümüzdeki günlerde.

İstanbul'dan Öteye

2009-09-03T09:32:00.004+03:00

Bugün fark ettim... bloga bir şeyler yazmayalı 5 ay olmuş.

Zararın neresinden dönsem kar diye düşünüyorum.

Yeniden başlamak içinse biraz kaçamak bir yol seçeceğim.

Çok sevdiğim iki arkadaşım, Burcu ve Neptün, geçtiğimiz ay içerisinde müthiş bir yolculuk yaptılar. Daha önemlisi ise bu yolculuklarını bir proje çerçevesinde "İstanbul'dan Öteye" isimli bir web sitesinde düzenli olarak anlattılar. +

Burcu ve Neptün'ün bu harika 29 günlük yolculuğu çok kısa bir süre önce sona erdi, ancak fotoğraflar ve hikayeler ulaşmak istiyorsanız web sitelerine tıklamanız yeterli: http://www.istanbuldanoteye.com

Tadımlık olarak bloga koyduğum bu harika fotoğraf ise yolculuklarının 27. gününde, Amasya'daki Sultan II. Bayezid Camii'nin ön cephesini göstermekte. (Neptün'ün ellerine sağlık)

Şimdilik bu kadar. Ancak kısa bir süre içerisinde yeni tanıştığım bir yazardan, Kazuo Ishiguro'dan bahsetmeye çalışacağım. Zira şu ana kadar üç kitabını büyük bir keyifle okudum, dördüncüsü ise yolda.

The Countess - Elizabeth Bathory

2009-04-09T10:01:00.010+03:00

Her şey 1998 yılının Mayıs ayında, o zamanlar büyüsüne kapıldığım Cradle of Filth (CoF)'in Cruelty and the Beast albümlerini çıkarmasıyla başladı. Vampirizm, erotizm, büyücülük, şeytancılık, oymacılık, kakmacılık ve yünlü dokuma alanlarında uzmanlaşan ve bir yandan ergen zihnimi Shakespeare alıntısı/çalıntısı şarkı sözleri(1) ile meşgul eden, diğer yandan da ingilizce öğrenimimi hızlandıran(2) CoF, dönemin black metal dünyası içinde hummalı tartışmaların da merkezindeydi -kimileri için mucizevi bir grup olmalarına rağmen özellikle de Viking kökenli sert abilerin gözünde bir tür freak show / gotik kostümlü cancan gösterisi tadında kalıyorlardı.

Benim açımdan Cruelty and the Beast'in en dikkat çekici özelliği, albümün bütünüyle Elizabeth Bathory adlı bir Macar kontesinin yaşam öyküsü üzerine kurulmuş olmasıydı. 1500'lerin sonunda yaşayan ve bakire kanıyla yapılan banyonun bir tür gençlik iksiri olduğu saplantısına kapılan Elizabeth Bathory, ilk defa keşfedilmemekle beraber(3) CoF'in öykülendirmesi için harika bir karakter olmuştu. Bu tüyler ürpertici hikayeyin lirikleri ise alıntılanacak kadar güzeldi:

"Divinity and Lust are forever forbidden to meet."

"In Death's bed I have lain / Paying lip service to shame / But for dreaming of thee I regain /A reason to seek life again"

"Snuffed tapers sighed / As Death left impressing / His crest of cold tears on the Countess / Benighted like ill-fated Usher / The House of Bathory shrouded / 'Neath Grief's dark façade"

Sonrasında ise ben büyüdüm. CoF hiçbir zaman İstanbul'a gelmedi. Aradan yıllar geçti. Ve dün İstanbul Film Festivali'nin programına bakarken, Julie Delpy'nin -hani şu Before Sunrise ve Before Sunset'te oynayan Fransız oyuncu- bu hikayeyi filme aldığını öğrendim. Biletleri alıp koltuğuma oturduğumda, filmi yönetenin Julie Delpy olduğu gerçeğinden uzakta ve CoF günlerimden kalan bir heyecanla tam bir gotik ziyafet bekliyordum. (nasıl bir beklentiyse bu?!?!)

Sonuç ise tam bir hayal kırıklığı oldu. Julie Delpy, 1500'lerin sonunda geçen bu kanlı öyküyü 2009 diyaloglarıyla bezemiş. Senaryo, kadının toplumdaki yerini ve erkeğin kadına bakışını eleştiren feminist mesajlarla bezenmiş ve sahneler sinematografi açısından da oldukça sönük ve sıkıcı bir bakış açısından çekilmiş. Buna bir de dönemi yansıtma çabasıyla sıkça dile gelen Türk düşmanlığı(4) da eklenince -ki seyirciyi bir hayli güldüren bir ögeydi bu- film tam bir çileye dönüşüyor.

İşte böyle... dolayısıyla filmi hiç kimseye tavsiye edemiyorum. Julie Delpy'i sevenlerin yapacağı en iyi şey ise yine Before Sunrise veya Before Sunset izlemek olacak.

(1) Dusk and Her Embrace albümlerinde, Dani Filth'in "Pluck out mine eyes" yakarışlarıyla Macbeth okurken de karşılaşınca ilk başta bir hayli şaşırmış, sonrasında ise durumu olgunlukla hazmedip bu harikulade çığlık senfonisinden aldığım keyfi ikiye katlamıştım.

(2) Ereshkigal sözcüğünü kütüphanedeki dev Webster's içinde arayışımı dün gibi hatırlıyorum. O zamanlar wikipedia'nın henüz icad edilmediğini unutmayalım lütfen!

(3) 1983 yılında kurulan ve ismini bu sapkın kontesten alan Bathory grubu, black metalin atalarından sayılır. Ayrıca kontesin hikayesi 1971 yapımı Countess Dracula'dan başlayarak birçok kez beyaz perdeye taşınmış.

(4) (Bathory-Nadasdy ailesi, Balkanlar'daki Osmanlı işgaline engel olmak için savaşan feodal sistemin yapı taşlarından birini oluşturuyor)

Birkaç kare İstanbul...

2009-03-30T11:29:00.006+03:00

Karaköy iskelesinde vapurun kalkmasını beklerken...

Ve diğer vapurlar fiskos ederken...

Tarihi yarımadayı köpük hizasında bıraktık.

Haydarpaşa'nın vinçleri yine nöbetteydi.

Aladağlar - Gönül Yarası

2009-03-24T11:30:00.008+02:00

Aladağlar... yaşam ritmimin bütünüyle farklı bir dengeye oturduğu, düşüncenin yerini düşünmenin aldığı bir coğrafya. Gitmeyeli, görmeyeli yıllar oluyor.

Bugün eski bir fotoğrafa rastladım. Haziran 2001. Demirkazık'a tırmanırken, külahın hemen altında, yaklaşık 3200 metrede. Ve birdenbire, midemdeki yumruyu duydum. Belki üniversite yıllarıma, dağlarda geçirdiğim zamana, hatta özellikle de bu gezide yaşadığım ilklere duyduğum bir özlem.

Bilemiyorum... ama yumru yerli yerinde duruyor sabahtan beri.

Resim için Zeki Melek'e teşekkürler.

Nicholas Hughes

2009-03-23T17:11:00.007+02:00

Her ne kadar feminizm ile uzaktan yakından hiçbir ilgim olmasa da, lise yıllarımda en çok ilgi duyduğum şairlerden bir tanesi Sylvia Plath idi. Ölümünden sonra yayınlanmış olan Ariel adlı kitabını defalarca okumuş, hatta bir ara Lady Lazarus adlı şiirine takılıp kalmıştım.

Ünlü bir şair olan Ted Hughes tarafından bir başka kadın için terk edilen Sylvia Plath, 11 Şubat 1963 günü mutfağında soğurduğu gaz ile intihar etmişti.

Bugün öğrendim ki, bu intihar gerçekleştiği sırada yan odada uyuyan bir bebek olan, sonrasında ise deniz biyoloğu olarak hayata atılan Nicholas Hughes da, 16 Mart günü, kendini asmak suretiyle Alaska'daki evinde intihar etmiş.

Buruk, hem de çok buruk bir tekrar olmuş.

Bu vesile ile Lady Lazarus şiirini de burada paylaşmak istedim:

LADY LAZARUS

I have done it again.

One year in every ten

I manage it----

A sort of walking miracle, my skin

Bright as a Nazi lampshade,

My right foot

A paperweight,

My face a featureless, fine

Jew linen.

Peel off the napkin

0 my enemy.

Do I terrify?----

The nose, the eye pits, the full set of teeth?

The sour breath

Will vanish in a day.

Soon, soon the flesh

The grave cave ate will be

At home on me

And I a smiling woman.

I am only thirty.

And like the cat I have nine times to die.

This is Number Three.

What a trash

To annihilate each decade.

What a million filaments.

The peanut-crunching crowd

Shoves in to see

Them unwrap me hand and foot

The big strip tease.

Gentlemen, ladies

These are my hands

My knees.

I may be skin and bone,

Nevertheless, I am the same, identical woman.

The first time it happened I was ten.

It was an accident.

The second time I meant

To last it out and not come back at all.

I rocked shut

As a seashell.

They had to call and call

And pick the worms off me like sticky pearls.

Dying

Is an art, like everything else,

I do it exceptionally well.

I do it so it feels like hell.

I do it so it feels real.

I guess you could say I've a call.

It's easy enough to do it in a cell.

It's easy enough to do it and stay put.

It's the theatrical

Comeback in broad day

To the same place, the same face, the same brute

Amused shout:

'A miracle!'

That knocks me out.

There is a charge

For the eyeing of my scars, there is a charge

For the hearing of my heart----

It really goes.

And there is a charge, a very large charge

For a word or a touch

Or a bit of blood

Or a piece of my hair or my clothes.

So, so, Herr Doktor.

So, Herr Enemy.

I am your opus,

I am your valuable,

The pure gold baby

That melts to a shriek.

I turn and burn.

Do not think I underestimate your great concern.

Ash, ash ---

You poke and stir.

Flesh, bone, there is nothing there----

A cake of soap,

A wedding ring,

A gold filling.

Herr God, Herr Lucifer

Beware

Beware.

Out of the ash

I rise with my red hair

And I eat men like air

Aradığım Sözcükler

2009-01-20T14:42:00.005+02:00

- Hani A.T.'nin bir filmi vardı... Fransa'nın kuzeyindeki bir sahil kasabasında geçiyordu, hep yağmur yağıyordu (galiba damlalar daha bariz olsun diye süt karıştırmışlardı suya).

- Evet, evet, elyaf şapkalı, kemik gözlüklü, yırtık atkısı olan bir adam vardı başrolde, kahvesini içerken tesbih çekmeyi seviyordu. Kedisi vardı hatta, sarman.

- Doğru, neydi o filmin adı ya?

Çok tipik bir sahne bu benim için. Ne ben ne de karşımdaki hatırlamaz filmin adını. Bir sessizlik olur. Birimiz tırnak çiğner, diğeri sağ el işaret parmağını sağ şakağına yaslar. Sonrasında üst bilincim konudan sıyrılır ama beynim filmin adını taramaya devam eder. Çok geçmeden -ve birkaç çağrışımdan yardım alarak çözüm kendiliğinden gelir:

- Renk Benekleri! Evet ya, Renk Benekleri'ydi, oh be!

Hem ben, hem de karşımdaki büyük bir rahatlama duyarız filmin adının anımsanmasıyla. Zihnimi kurcalayan altı üstü bir filmin ismi de olsa nasıl büyük bir huzursuzluk yaratıyor, tarifsiz.. İşte bu huzursuzluğun aynısını daha temelde, daha gündelikte, yastık ensemi kaşındırdığında, tencerenin dibini sıyırırken, çiğnediğim sakızı atacak çöp bulamadığımda, ayaklarımın altındaki sehpa kaymaya başladığında, mideme bir kurabiye kaçtığında veya eve adım atar atmaz bilgisayarı açtığımda yaşayınca daha da çok zorlanıyorum.

Tam da bu anlarda karşımdakinin benim aradığım sözcükleri bulmasını bekliyorum. Bir o kadar önemlisi, ben de karşımdakinin aradığı sözcüklerle konuşmak, yazmak istiyorum. Ancak bu şekilde tamamlandığımı duyuyorum. Bundan birkaç gün önce, uzaklardan bir yerden bir sms geldi. "Aradığım sözcükler" diyordu benim önceki yazdıklarıma cevaben. O an kendimi tamam duydum işte, bir duydum.

Mor çanta

2009-01-15T09:07:00.005+02:00

Sabah... yorgun ve hatta aksak adımlar atıyorum. Ne dengem, ne gücüm, ne de keyfim yerinde. Esasında var olma angaryası denebilecek sabahlardan bir tanesi. Sadece ve zorundalıklarım nedeniyle yürüyorum. Hava ısınmış, atkı takmak manasız, çıkarıyoum. Ve birden karşımda... asfaltın neminde çamurlaşan şehre, ışığın yokluğunda büsbütün gri bir tonun hakim olduğu sokağa rağmen...

... mor, hem de mosmor bir çanta. Esasında kesekağıdından bir torba, ama kadının tutuşu ve özeni ile çanta mertebesine yükseltebiliriz. Kadın acelesiz ama sakar bir görüntü içerisinde ilerledikçe -her ne kadar yeterli mesafede olmasam bile- sanki kağıdın hışırtısını duyar gibiyim. Çanta ile kadının ortantısızlığı da işin içine girince (çanta biraz irice) giderek daha da tuhaf bir manzara beliriyor. Karanlık, zırıldak sabahın akşamdan kalma göbeğinin üzerinde mor bir leke!...

Çanta bir yana, ben bir yana... öylece uzaklaşıyoruz. Çanta benden, ben kendimden bihaber... gülümsüyorum, morluktan herhalde, mosmor bir balgam yemiş gibi yüzüme veya patlıcanla dövülmüş gibi sabah sabah.

Kışı özlemek

2009-01-13T14:37:00.006+02:00

Bir süredir havalar soğuk gidiyor. Evdeki doğrama özentileri sağolsun, sabahları sanki çadırda, uyku tulumumdaymışım da burnumun ucu donmuş gibi uyanıyorum. Kimileri için çok tercih edilecek bir his değil belki, ama benim hoşuma gidiyor. Battaniyenin altından çıkmak bir dert, soğuk taşa basmak bir başka dert...

Evden çıktıktan sonra soğuğun pek bir anlamı kalmıyor gerçi. Atkı koruması altında yapılan yürüyüşlerden zarar gelmiyor nasıl olsa. Öte yandan sorumsuz zamanlarımızın erken sabahlarını anımsıyorum... özgürlük duygusunun gıdıkladığı bir rahatlıkla tenimi kışlaşan güneşe açtığımı... belki yıkandığımı, buğulu ışığında sabahların.

Evet, özlemişim. Bir de diyorum, şöyle güzel bir don yapsa İstanbul sabahları, ne zamandır hiç rastlamıyorum kırağı kaplı yapraklara, bir fiske ile dökmüyorum incinmiş suslar dizisi gibi çaresiz bekleyen kristalleri. Gerçi Cihangir'de yapraklara rastlıyor muyum, bu da ayrı bir soru olmalı.

Neyse işte, özlemişim... ve az önce okudum ki, yine ısınıyor şehrim. Bir dahaki sefere artık, ne yapalım.

Gaza Strip-ped down from everything...

2009-01-04T13:23:00.005+02:00

Shame on you Israel !!! Shame on you!!!

İstanbul (Hatıralar ve Şehir) - Orhan Pamuk

2008-12-22T03:02:00.005+02:00

Masumiyet Müzesi'ni okurken beğendiğim bölümlerin altını çizemediğim için çok üzülüyordum. Zira kitabın büyük çoğunluğunu ameliyat sonrası hastanede okumuştum. Ancak sonrasında, İstanbul'u okuyunca çok mutlu oldum. Çünkü karşımda, Masumiyet Müzesi'nin iskeleti belirmişti.

"Okulda ilk şey bazılarının aptal olduğu, ikinci öğrendiğim şey ise bazılarının daha da aptal olduğuydu."

"Ahmet Rasim'den başka çıkardığı gazetenin adı 'Basiret' olduğu için Basiretçi Ali Efendi diye tanınan (saray desteğiyle çıkardığı gazetesi bir dikkatsizlikle istenilmeyen bir şey yayımlayıp kapatılınca bir ara Basiretsiz Ali Efendi diye anılan) Ali Efendi de herhangi bir mizah duygusundan yoksun olsa da......"

"Aile denen şey, her geçen gün bana, sevildiğine inanmak ve kendini huzurlu, rahat ve güvende hissetmek için herkesin bir süreliğine içindeki cinleri ve şeytanları susturarak mutluluk taklidi yaptığı bir kalabalık olarak görünüyordu."

"Bir süre sonra, dinlediğim müzik, arabanın penceresinden akan İstanbul görüntüleri, babamın 'buraya da sapalım mı?' diye gülümseyerek arabayı soktuğu parke kaplı kimi dar sokakların ve kaldırımların havası, hepsi kafamda birleşir ve bana hayatta sorduğumuz temel sorulara hiçbir zaman bir cevap bulamayacağımızı, ama onları sormamızın iyi olduğunu, hayatın amacının ve mutluluğunun da bizim onu tam farkedemediğimiz ya da farketmek istemediğimiz yerlerde olduğunu, ama bütün bu dertler kadar önemli olan bir başka şeyin de, bu dertleri kafanıza takarken ya da hayatta haz ya da derinlik peşinde koşarken arabanın, evin, geminin pencerelerden gördüğümüz görüntüler olduğunu, çünkü zamanla hayatın tıpkı müzik, resim ya da hikayeler gibi iniş çıkışlarla biteceğini, ama gözlerimizin önünden akan şehir görüntülerinin, yıllar sonra bile rüyalardan çıkma hatıralar gibi bizimle kalacağını hissettirirdi."

"Belki de yaşadığımız şehri, tıpkı ailemiz gibi, başka çaremiz olmadığı için severiz! Ama onun neresini, neden seveceğimizi icat etmemiz gerekir."

İnce Memed IV - Yaşar Kemal

2008-12-22T02:53:00.005+02:00

İnce Memed ile Ferhat Hoca konuşuyor:

" 'Bir sırrı hikmet... Bizim bilmediğimiz bir şey, bir giz var bu adamlarda... Biz göremiyoruz da kalabalıklar görüyor.'

'Sen, ben, biz bir tek gözüz,' diye sakalını çekiştirdi Ferhat Hoca, 'oysa ki kalabalıklar bin, on bin, yüz bin, yüz milyon göz. Onlar İnce Memedlere yüz milyon insanın, bin yıllık gözleriyle bakıyorlar.' "

Kertiş Ali Onbaşı, kendinden geçerek dövdüğü Kırk Göz Ocağı'nın piri Anacık Sultan'ı kurtarmak için Bünyamin'e gider:

"Sende Ocağın ilacı, ilacı, o can ilacından yok mu? Yok mu Bünyamin, Anacık Sultanı kurtaracak? O ölürse benim derimi yüzerler. Ben avradımı alırken, ona söz verdim, onbaşı kalmayacak, o kadar döveceğim ki milleti yüzbaşı, binbaşı, general oalcağım, dedim. Şu koca Torosu, koca Anadolunu baştan aşağı sopadan geçirdim de, dünyayı sopamın kahrı altında inlettim de, göz çıkardım, der, yüzdüm, dil koparttım da değil yüzbaşı, beni çavuş bile yapmadılar."

İnce Memed III - Yaşar Kemal

2008-12-04T11:13:00.005+02:00

Bugüne kadar okuduğum en uzun hikayenin 3. kitabındayım. Hoşuma giden yerleri çizmeyi unuttum hep ama şu aşağıdaki konuşma beni uzun uzun güldürdü. Kertiş Ali Onbaşı, bir muhtarı sorguya çekmiş. Ama ne sorguya çekmek, feci bir dayak. Sorgu dönüşü Yüzbaşı Faruk neler olduğunu soruyor ve....

"Sonunda Yüzbaşı gülmesini tutabildi:

- Konuştu mu?

- Konuştu kumandanım.

- Sence gerçeği mi konuştu?

- Bence gerçeği konuştu.

- Kimlermiş?

- Zülfüyle Murtazaymış ya...

- O da nesi?

Kertiş Ali kıvrandı. bir şeyler söyleyecekti, beceremedi.

- Yoksa öldü mü?

- Az biraz.

- Ne demek az biraz...

- Çok dayandı, ben de dayandım... Can çekişirken bu iki ismi ağzından aldım. Hemen, onu candarmalara bırakıp koştum."

Karatavuk (Blackbird)

2008-10-23T12:48:00.006+03:00

Oyunlarını Mısır Apartmanı'nda oynayan DOT Tiyatrosu'na ilk gidişimdi. David Harrower'ın Lawrence Oliver 2007 En İyi Oyun Ödülü'nü de kazanan Karatavuk, Emre Koyuncuoğlu'nun çevirisi ve rejisinde Cüneyt Türel ve Mine Tugay tarafından sahneye konmuştu.

Ne yazık ki oyundan yapabileceğim alıntılar yok ve bir tiyatro eleştirmeni edasıyla oyun hakkında yorumlarda da bulunamayacağım.

Ancak sıradan bir izleyici olarak oyundan çok etkilendiğimi ve her iki oyuncuyu da inanılmaz derecede gerçek bulduğumu söylemeden geçemeyeceğim. Oyun metni beni hangi eylemin suç, hangi duygunun masum, hangi tercihin yasak, hangi bakışın doğru olduğu konusunda bir o yana bir bu yana doğru çekerken oyunculardan yayılan elektrik, bu kargaşa içinde herhangi bir seçim yapmayı imkansız kılıyor ve zihnimi gri bir kararsızlık içinde bırakıyordu.

Tavsiyem, oyun bitmeden görmeniz yönünde. İlgilenenler olursa oyun ile ilgili bilgiyi bu linkten de alabilirler:
http://www.go-dot.org/

Wake up, Freak out !!! and then... ???

2008-10-17T17:02:00.003+03:00

A little something for environmental awareness

Wake Up, Freak Out - then Get a Grip from Leo Murray on Vimeo.

BLOG ACTION DAY - POVERTY

2008-10-15T10:26:00.004+03:00

Lamb: The Gospel According to Biff, Christ's Childhood Pal - Christopher Moore

2008-08-13T00:57:00.006+03:00

"The angel (Raziel) has confided in me that he is going to ask the Lord if he can become Spider-Man.... The angel says that evil looms larger now than it did in my time, and that calls for greater heroes."

"Mankind, I suppose, is designed to run on - to be motivated by- temptation. If progress is a virtue then this is our greatest gift. (For what is curiosity if not intellectual temptation? And what progress is there without curiosity?)"

"Those who are violent do not die naturally."

"I couldn't relate to the act of raising someone from the dead, but turning down a beautiful woman, that took courage beyond my understanding."

"There's no such thing as a conservative hero."

"It's hard for me, a Jew, to stay in the moment. Without the past, where is the guilt? And without the future, where is the dread? And without guilt and dread, who am I?"

" - Well, I'm in the moment now, and at the moment I'd like to beat the crap out of him.

- You don't mean that.

- Oh, what? I'm supposed to want to be the crap I beat out of him?"

"The yeti sighed and licked Josh's cheek again. I guessed that the creature must have a tongue as rough as a cat's, as Joshua's cheek was going pink with abrasion. 'Turn the other cheek, Josh,' I said. 'Let him wear the other one out.' "

Rant: An Oral Biography of Buster Casey - Chuck Palahniuk

2008-08-04T22:11:00.006+03:00

"You are a different being to everybody you meet."

"Beginning with Santa in infancy, and ending with the Tooth Fairy as the child acquires adult teeth. Or, plainly put, beginning with all the possibiliy of childhood, and ending with an absolute trust to national currency."

"Every family is a regular little cult."

All the Pretty Horses - Cormac McCarthy

2008-08-04T22:02:00.003+03:00

" - Can you ride or not? said Rawlins.
- Does a bear shit in the woods? Hell yes I can ride, I was riding when I fell off."

"In the gray twilight those retchings seemed to echo like the calls of some rude provisional species loosed upon that waste. Something imperfect and malformed lodged in the heart of being. A thing smirking deep in the eyes of grace itself like a gorgon in an autumn pool."

"A goodlookin horse is like a goodlookin woman, he said. They're always more trouble than what they're worth. What a man needs is just one that will get the job done."

"They have a long life, dreams. I have dreams now which I had as a young girl. They have an odd durability for something not quite real."

"Scars have the strange power to remind us that our past is real. The events that cause them can never be forgotten, can they?"

"Beware gentle knight. There is no greater monster than reason."

"- Then it can decide your price, he said.
- Some people don't have a price.
- That is true.
- What about those people?
- Those people die."

Otomatik 3

2008-07-03T22:35:00.002+03:00

Geldiğini görmedim atlıların öylesine uçtular tepelerden ruhuma doğru varlığından ötürü. Bakmadım hiçbir şekilde sağrılarına, eyerlerine, kendilerine… uçup geldiler sanki benimin içinden tenimin sesinden göğün göğsünden. Ne bilmek vardı ne söylemek yoktu; kimsecikler yoktu ki tanrılar yoktu ki rüzgâr yoktu ki. Bir anda kapıldığımı duydum bir hortum gibi, kavrulduğumu duydum, yoğruldum. Bendim sendik bizdik. Duman duman üstünde ilerliyordu nallar ve gerisin geriye giden çalılar. Yükseldikçe döne döne, yuvarlanarak, ağzında köpüklerle şahlandıklarında çakılların üzerinde ve şakırdayarak inceden inceye. Süzüldün sen kıvrak bir hamleyle, yığıldı sanrılar bedenime ve gün doğmak istedi bulutların ötesinde ama yeterince kan yoktu dehlizlerde. Kıvrımları vardı yaprakların, yeşillerin içinde ve aksıyordu sağ ayağı, burkuldu veya nasırlı.

Anahtar kilidin içinde döndüğünde sesim kısılmış, zihnim bükülmüş, kaşlarım ağarmıştı sanki toz bulutunun ardında kalmış bir aygır gibiydim. “Bak sen” dedim kendi kendime, “bak sen” dedim martıya kanadından kopan bir öksürük vardı gökte. Kazdım, kazdım derinlerde aradım bir Aşil tendonu, derinlerde aradım yazgısını yeryüzünün ve kadının tenini… susadım ki ne susadım: ırmak oldu aktı, şelaleden boşandı rüzgarlar da yetmedi tenime. Öykümü bilsin bilmesin tadı damağımda, tavşan dudağımdaydı.

Harry Mulisch - Hitler üzerine

2008-07-01T23:58:00.006+03:00

The Discovery of Heaven (Cennetin Keşfi - De Ontdekking van de Hemel) okuduğum dördüncü Mulisch kitabı. Bloga başlamadan önce Süreç (De Procedure), Siegfried Kara Bir Aşk Şiiri (Siegfried) ve Suikast (De Aanslag) kitaplarını okumuştum. Hepsinde de ortak bir tema olarak 2. Dünya Savaşı ve Hitler göze çarpıyordu. Hatta Siegfied, bütünüyle Hitler'in bir çocuğu olsaydı teması üzerine kuruluydu.

Mulisch, kısmen otobiyografik sayılabilecek (Max Delius karakteri kendine oldukça benzer, Onno Quist ise yakın bir arkadaşını temsil ediyor. http://en.wikipedia.org/wiki/The_Discovery_of_Heaven ) Cennetin Keşfi'nde, Hitler'i etkili yapan 3 tema üzerinde durmuş ve aşağıdaki yorumlarda bulunmuş:

"..... he was the dark man with that dogged face and the 'basilisk's stare' as Thomas Mann once called it, with a pale forehead, those fanatical cheekbones, those smooth cheeks and pinched lips. That appearence counted for 33 percent of his effect."

"..... he had a voice that went right through you, which made everything he said different than if someone else had said it. A second 33 percent of the oratorical impact of his words on the masses can be attributed to his sound."

"And the 33 percent of his power was due to his incomparable body language. On the one hand his terrifying outbursts of rage at the lectern, on the other hand his perhaps even more terrifying silence: his masklike face, the precision of his pose, the tension in event the smallest movement."

"With an incompetent leader things go badly, but without a leader everything sinks into abstract arbitrariness, from which a new leader irrevocably emerges - because despite the optimism of the anarchist, that is the fundamental DNA principle."

"Everywhere the 'Führer principle' prevails: there has to be power, even in democratic societies, and that powercan only be physical. In religion that's been known for a long time, and the first to formulate it was John: 'The Word is made flesh.' "

"Through his total physical discipline, Hitler was able to penetrate people's minds with the equally total chaos of his thinking. And his physical discipline continued in his monstrous parades and processions, all of which he directed himself and which were no more than reproductions of his body. He was actually a movement artist, a dancer, a ballet master of death."

The Discovery of Heaven - Harry Mulisch

2008-07-01T14:34:00.009+03:00

"Everyone on earth always marries the wrong person."

"Thought is never action, forward, up and at it, as people think who do not know what thinking is; it is not like a forest explorer cutting back creeping vines, but more like someone letting himself relax into a hot bath."

"The hand lay in hers like an item of lost property."

"Happiness was not freedom from chains but release from chains. Chains were an indispensable part of happiness!"

"Have you ever noticed the area of Protestanism coincides with the area covered by polar ice in the Ice Age? In the Netherlands, the border runs right through the middle: where was ice is the territory of the Protestants, as far as Hammerfest, and where grass grew is Catholic, as far as Palermo. And where did Calvin live? In Switzerland! The only Protestant country in the Catholic area when there are still glaciers."

"Human nature is so conservative that in someone else's place one always tends to sit where one sat for the first time."

"In a world full of war, famine, oppression, deceit, monotony, what -apart from the eternal innocence of animals- offers an image of hope? ......No the image of hope is someone passing with a musical instrument in a case."

"The good intentions are the worst thing, because they make you powerless."

"Never tell a woman anything, because she'll misuse it to understand you."

"People returning from a journey carry the distances they have traveled with them like outspread wings- until they put the key in their front door. Then the wings fold up, and they are home again, as though in the center of an impassable steel ring on the horizon."

"Everyone dies their own unique death."

"Mankind doesn't really belong in the universe at all, but now that it's there, everything is possible in all kinds of ways."

"That's the marvel of numbness. Nature is the sleep of the intellect. Only in the city does the spirit awaken."

"Perplexed, he wondered whether he had really slept with the grandmother of his child - in the bed of her daughter, who had just been in an accident, dressed in the pajamas of her husband who had just died."

"With every new technological gadget, human life has automatically become more absurd."

"Whoever talks about time also talks about death."

"Hidden side of a man was visible as his wife, just as the hidden side of a woman was visible as her husband."

"The new is always the old. Everything that's old was once new, and everything that's new will one day be old. The oldest thing of all is the present, because there's never been anything else but the present. No one has ever lived in the past, and no one lives in the future, either."

"Between man and woman there should be nothing but misunderstandings, so that they can be overcome by physical intercourse."

"Fidel had his own optimistic design, with the ideal of the New Man in the role of God, and Che in that of his murdered son - Fidel had his blessing."

"Might it be that beauty was geometrically and musically calculable but that, in turn, perfection somehow diverged from it? Just as a straight line drawn with a ruler was always somehow less than a straight line when Picasso drew without a ruler."

"Without people's poor memories, politics would be completely impossible."

"The rise and fall of world empires has gone on forever. Politics are the rippling of the waves in a storm - makes no difference at all to the waves, because they come from somewhere completely different: they come from the moon."

Haydut

2008-06-09T19:39:00.004+03:00

İşte Haydut ! 21 Mart 2008 doğumlu. Diğer bir deyişle Koç burcu bir erkek.

İlk izlenimlerim: dünya tatlısı, inanılmaz akıllı, bandanasıyla çok yakışıklı. İnsanların köpekleriyle kurdukları iletişimi hep hayretle izlemişimdir.

Şimdi şimdi, bir çatı altında bu küçük, komik ama bir o kadar da inatçı adamla geçirdiğim 3 günden sonra neden bu kadar önem verdiklerini, neden böylesine bağlı olduklarını anlamaya başlıyorum.

Şimdilik... Haydut işte!

94 gün

2008-06-06T01:24:00.004+03:00

Son 400 günümün 94'ü iş için yollarda geçmiş.

Son 4 yılımı ise sayamadım bile.

Bugün sonuncusu.

4 günde 1 ütülü çarşaflar

4 günde 1 yalnız rüyalar

4 günde 1 uyandırma servisi

4 günde 1 masraf girdisi

Ve sonra...

Gün mü oldu? Yoksa devran mı dönüyor?

Göreceğiz bakalım...

Hard-boiled Wonderland and the End of the World - Haruki Murakami

2008-05-03T18:35:00.003+03:00

"Fat women are like clouds in the sky."

"If your confusion leads you in the right direction, the results can be uncommonly rewarding."

"Whiskey, like a beautiful woman, demands appreciation. You gaze first, the it's time to drink."

"No two human beings are alike; it's a question of identity. And what is identity? The cognitive system arisin' from the aggregate memories of that individual's past experiences."

"As long as an individual's alive, he will undergo experience in some for or other, and those experiences are stored up instant by instant."

"I never trust people with no appetite. It's like they're always holding something back on you."

Out of the Shadow

2008-04-19T17:17:00.003+03:00

Kendi kızının gözünden bir şizofreni hastasının ve ailesinin yaşadığı dram. En acısı ise Millie'nin hastalığı başladığı zaman teşhisin çok geç konulmuş ve kızlarının bütün psikotik süreçleri birebir yaşamış olması.

Full Battle Rattle

2008-04-19T17:13:00.003+03:00

Son zamanlarda izlediğim en ilginç belgesellerden bir tanesi. Mojave Çölü'nün ortasında yoktan var edilmiş bir Irak simülasyonu... insanlarıyla, hayvanlarıyla, yokluğuyla, isyanıyla, acısıyla bir Irak, gerçekten de tuhaf. En unutamayacağım sahne ise şöyle: Bu köyde tatbikat yapan birliğin komutanı gerçekten de Irak'a gitmek üzere evinde ailesiyle zaman geçiriyor. Kızı, çocuksu neşesi ve doğallıyla "Baba orada insanları öldüreceksin di mi?" diye soruyor. Anne müdahale edip kızını susturuyor ama kız, babasının katliam yapmaya gidişini süpermarketten süt alınacakmış basitliği ve masumiyetiyle dile getiriyor.

Hükümsüzüm

2008-04-19T14:37:00.005+03:00

Yabancı bir şehirde cüzdanımı kaybettim. Beraberinde... kimlik, ehliyet, kredi kartları, para... pasaportumu da kaybetseydim....

Kim olduğumun birkaç belge üzerinden tanımlanması. Kim olduğumu kanıtlayabilmek için finansal güç sahibi olma zorundalığı. Ne tuhafmış. Şimdi bir otel odasında oturmuş düşünürken (fonda ise the beautiful burial flowers we will never see - alaskan winter) ... Gerçi otel odalarının kimliksizliği kişiye kendini dahi unutturabilir.

Evet, evet... otel odaları var peşimizde. Bir cüzdandaki belgelerin de ötesinde, yolculuğa çıkılmadan gidilen otel odalarının duvar kağıtları var... duvar kağıtlarının komplosu bu. Abajurları, çarşafları, prizleri (özellikle de 110 V / 220 V olanları) de komploya katıyorlar: kimliksizlik komplosuna. Ancak en önemlisi, otel odalarının da üzerinde ve belki de komplonun çekirdeğinde... acil durum kartları var. Hani şu uçaklarda, kusmuk torbası ile tanıtım dergisi arasında, üzerindeki acil çıkış betimlemeleri ve kaza anı senaryolarıyla uçmanın züğürt tesellisi olanlar. İşte onlar! Duvar kağıtları onlara yancılık yapıyor. Kesin böyle olmalı.

Kimlik. kimliklerimin 3 tanesinden ikisini kaybettim. Bir anlamı var mı acaba? Simgesel midir böylesine sıkıcı bir tecrübe? Döndüğümde defalarca kanıtlamam gerekecek kim olduğumu... belki de kim olduğumu değiştireceğimin bir ifadesidir. Kim bilir? Şimdilik hükümsüzüm.

Şarap kadehinde İstanbul

2008-02-19T17:46:00.003+02:00

Hava soğuduğunda ve çatılar kar tuttuğunda... Boğaz'ın rengi yeşerdiğinde tüy tüy bir ufkun berisinde, bir şarap kadehinden bakmak gerek İstanbul'a...

İstanbul'u sarı sarı... sarı sarı kıvrılmış... kıvrılarak ve sarı sarı... kıvırlar içinde ve sarı... görmek... bir şarap kadehinden ve keyiflenmek tabi, sadece kar yağdığı için, sadece kar.

Mount Analogue (A Tale of Non-Euclidian and Symbolically Authentic Mountaineering Adventures) - René Daumal

2008-02-07T01:12:00.001+02:00

"The repertory of possible events in human destinies is rather limited, and they are nearly always the same stories."

"Deep down I can't manage to become attached to this monkey-cage frenzy which people so dramatically call life."

"My host did not feel obliged to chat while eating, and I greatly admired him for that. He had no fear of being silent when he had nothing to say, or of reflecting before speaking."

"The path of greatest desires often lies through the undesirable."

"In all orders of succession or logical divisions you notice the same phonemenon. That is why we constantly mistake accident for substance, effect for cause, means for ends, our ship for a permanent habitation, our body or our intellect for ourselves, and ourselves for something eternal."

"The hollow men live in the rock, they move around inside it like nomadic cave dwellers. In the ice they wander like bubbles in the shape of men. But they never venture out into the air, for the wind would carry them off."

Parfümün Dansı - Tom Robbins

2008-02-07T00:56:00.001+02:00

"Doğduğumuzda bir rüya çorbasının içinden çıkarız. / Öldüğümüzde rüya çorbasına gerisin geri batarız. / İki çorbanın arasında, geçilecek kuru bir alan vardır. / Hayat, bir sevkıyattır."

"Piyano hamalı bulunmayan bir kentteki konsol piyano gibi durdu madam olduğu yerde. Kök saldı sanki."

"Ölüm bu dünyanın verdiği bir onur, öteki dünyanın sunduğu bir mirastı. Ondan kaçınmak, her iki dünyaya da ihanet etmek her ikisini de kandırmak olurdu."

"Sesiyle ölümün çıngırağını bastırabilen bir şey olmak istiyorum."

"Haritasız ve rehbersiz yolculuk yapan zenginler için her beklenmedik plan değişimi bir sevinç dalgası getirir. Bu sevinç parayla satın alınabilecek bir orospu olmadığı gibi, kur yaparak elde edilebilecek komşu kızına da benzemez."

"Tarihin dalgalarını durdurmak uğruna hayatını zindan etme. Roma'yı tarih doğurdu, bir gün yine tarih gömecek."

"Aşkla mantığın farkı da şudur: Aşkın gözünde bir kurbağa pekala prens olabilir. Oysa mantıkçının analizinde, aşığın önce o kurbağanın prens olduğunu kanıtlaması gerekir, ki bu girişim nice tutkunun parıltısını körletmeye yeter."

"Oldukça hoş... çiçekten geliyorsa. Ama kadın dediğin, senin dün gece koktuğun gibi kokmalı."

"Kudra'nın suratındaki gülümseme öyle kocamandı ki içine mektup atıp postalayabilirdiniz."

"Ortaçağ, tarihin beline, biradan şişmiş bir göbek gibi asılmış duruyordu. Onu yok etmek için aerobik danslarına, sıkı perhizlere başvurmanın da zamanı geçmişti. Tarih bundan böyle sonsuza kadar 48 numara don giymek zorunda kalacaktı."

"Vücut, zihnin uşağıdır. Eğer vücudumuza durmadan, yetmiş ikiye vardığımızda nalları dikeceğimizi söylersek, yetmiş ikiye varınca gerçekten dikeriz nalları."

Görmek, hissetmek ve paylaşmak...

2007-10-30T18:28:00.001+02:00

...... için yollardayım.

23 Ekim - 09 Kasım 2007 tarihleri arasında, İstanbul, Kocaeli, Bursa, Manisa, İzmir, Denizli, Antalya ve Ankara'yı şizofreni hastalarının hayatlarını kaplayan korku ile tanıştırmak ve şizofreni hastalarının günlük hayata katılabileceklerini anlatmak üzere, bir simülasyon tırı ile yolculuk yapıyorum.

Bir Oyun

2007-08-05T16:48:00.001+03:00

Amaç: İki kişi, birbirlerinin gözünün içine bakarken göz kırpmamaya çalışır.

Kurallar: Ne olursa olsun birbirinin gözünün içine bakmak ve hiç göz kırpmamak

Süreç: İlk bir iki dakika zorludur ama çabuk geçer. Sonrasında her iki taraf da acı çeker. Birinin gözlerinden yaşlar akmaya başlar, diğerinin gözüne iğneler batar. Birbirine dimdik bakan gözler kısa sürede hayal görmeye başlar. Gözbebekleri bir büyür bir küçülür. Odak kayar.

Sonuç: Bir taraf göz kırpar ve diğeri kazanır.

Kıssadan Hisse: Oyunun amacını sorgulamak gerekir. Önemli olan göz kırpmamak mıdır? Yoksa önemli olan yapay olarak yerleştirilmiş bir kural sebebiyle doğal akışa karşı gelmenin yarattığı rahatsızlığı mı ortaya çıkarmaktır? İnsanlar göz kırpar. Bu doğaldır. Bu bir reflekstir. Bu engellenemez. Karşı durmaya çalışmak gerçekçi olmadığı kadar acı vericidir. Sonuçta kimin göz kırptığı önemli değildir. Önemli olan, insanlar göz kırpar.

Kayıktaki Martı

2007-07-30T17:03:00.001+03:00

Cumartesi günü bir başıma balık avlamaya gittim. Kayığıma bir martı kondu. Ben balık avladım, o durdu. Ben durdum, o yine durdu. Beni zararsız mı gördü yoksa sevdi mi yoksa canlı olduğumdan şüpheli miydi? Bilemiyorum. Bilmemin bir anlamı olur muydu?

Martının korkup kaçmadığı bir ruh halinde olmak ne güzel... ne kötü... Sanırım bazı zamanlarda seçme şansı olmuyor ve tıpkı martının konmasını kabullenir gibi hayatı olduğu gibi sürdürmek gerekiyor. İstenci değillemek gerekiyor. Aktığı gibi... olmadığı gibi... olduğu gibi... bu cümleleri daha önce de kurduğumu hatırlıyorum şimdi: olmadığı gibi.

Bazen sessiz kalmak ve geçiştirmek de keyifli olabilir diye düşünüyorum. Belki de sadece kendimi kandırıyorum. Bazen vazgeçmek gerekiyor; bazen en başından vazgeçmiş olmak; bazılarının vazgeçmesi gerekiyor; bazılarının en başından vazgeçmiş olmaları ... Ben de o bazılarındanım galiba, en baştan vazgeçmesi gereken.

Levi's 'Dangerous Liaison'

2007-07-01T20:32:00.003+03:00

İstanbul Film Festivali boyunca sırf bu reklamı izlemek için filmlere erken giriyordum... özellikle de kadın karakterin son karedeki duruşu gerçekten de etkileyici!!!

A Dirty Job - Christopher Moore

2007-06-06T19:09:00.001+03:00

"There's a fine edge to new grief, it severs nerves, disconnects reality-there's merch in a sharp blade. Only with time, as the edge wears, does the real ache begin."

"Everyone is happierif they have someone to look down on, as well as someone to look up to, especially if they resent both. This is not only the Beta Male strategy for survival, but the basis for capitalism, democracy, and most religions."

"Most of us don't live our lives with one, integrated self that meets the world, we're a whole bunch of selves. When someone dies, they all integrate into the soul-the essence of who we are, beyond the different faces we wear throughout our lives."

"Medication and forgiveness can make for joyous moments with the dying-it's like they get to return to childhood- and because nothing in the future matters, because you don't have to train them for life, teach lessons, forge applicable and practical memories, all the joy can be wicked from those last moments and stored in the heart."

"Sometimes a man must muster all of his courage to simply sit still. How much humanity has been spoiled for the confusion of movement with progress, my friend? How much?"

" 'And in jazz, every moment is a crisis' Sato quoted Wynton Marsalis, 'and you bring all your skill to bear on that crisis.' "

Yaşam Bilgeliği Üzerine Aforizmalar - Arthur Schopenhauer

2007-01-21T21:22:00.000+02:00

"İnsanlar birbirlerine verip alacak düşünceleri bulunmadığı için, iskambil kağıdı alıp verirler ve birbirlerinin parasını almaya çalışırlar. Ah, acınası insanoğlu!"

".... doğada zekanın derecesiyle birlikte, acı çekme yeteneğinin de artması....."

".... oysa cesaret, çok alt sıralarda yer alan düşük rütbeli bir subay erdemidir yalnızca, hatta bu konuda hayvanlar bile bizden üstündürler; örneğin 'aslan gibi cesur' denilir."

".... gururun en kelepir türü ulusal gururdur. Çünkü bu gurur kendisine kapılmış olanın gurur duyabileceği bireysel eksikliklerin yokluğunu ele verir."

"Çünkü çok mutsuz olmamanın en güvenilir yolu, çok mutlu olmayı istememektir.1

"İnsan ancak yalnız olduğunda özgürdür"

"... toplum bir ateşe benzetilebilir, akıllı kişiler uygun bir uzaklıktan ısınır ama içine düşmezken budala önce kendini yakıp sonra da yalnızlığın soğukluğuna sığınır ve ateşin yakıcılığından yakınır."

Rosetta Taşı(m)

2007-01-16T20:39:00.001+02:00

Her insanın kendi arkeolojisini çözümlemesi için bir Rosetta Taşı olabilir mi? Boşlukta asılı duran ve tadına bakmanın imkansız olduğuna inanılan bir özün deşifre edilmesini sağlayabilecek bir Rosetta Taşı... ve daha da önemlisi bu taşın, kişiye yaşadığını duyumsatacak denli can yakıcı bir süreç olma ihtimali var mı? Bir tür yaşama acısı, farkındalığının bile kişiyi titreme nöbetlerine boğduğu bir anahtar belki...

Kendi Rosetta Taşımı bulduğuma inanmaya başladım. Bu bir lütuf olmalı... zihin örgümün düğümlerinin birer birer açıldığını duyuyorum. Adım atmakla nefes almak arasında gidip gelen eylemsizliğim içerisinde yıkıntılarımı gözlemliyorum. Sanki her baktığımda bütünü oluşturmaya biraz daha yaklaşıyorum. Varoluşum, zihnimin kazandığı akışlanlık içerisinde yeniden bir kimlik kazanıyor. Örgü açıldıkça ve parçaları tanımladıkça yaşamayı tarifsiz bir heyecanla baştan yaratıyorum: kendi yaşamımı.

South of the Border, West of the Sun - Haruki Murakami

2007-01-14T23:42:00.001+02:00

"After a certain length of time has passed, things harden. Like cement in a bucket. And we can't go back any more."

"Look at the rain long enough, with no thoughts in your head, and you gradually feel your body falling loose, shaking free the world's reality. Rain has the power to hypnotize."

"I don't get angry over things like that. This is a bar, after all. People come when they want to, leave when they feel like it. My job's just wait for them."

"Beneath my palm I could feel her life. No one could say how long that life would last. Whatever has form can disappear in an instant. Yukiko. This room. These walls, this ceiling, this window. They might all be gone before we knew it."

Didik Didik Freud Serisi - Serol Teber & Şener Ayla

2007-01-14T19:53:00.002+02:00

Açık Radyo'da yayınlanan ve Şener Ayla ile bugün aramızda olmayan Serol Teber tarafından gerçekleştirilen Didik Didik Freud başlıklı programların tam metinlerini aşağıdaki adreste bulabilirsiniz:

http://www.acikradyo.com.tr/default.aspx?_mv=case&cas=942

Kafka on the Shore - Haruki Murakami

2007-01-06T16:55:00.002+02:00

".... in everybody's life, there's a point of no return. And in a very few cases, a point where you can't go forward any more. and when we reach that point, all we can do is quietly accept the fact. That's how we survive."

".... intolerant, narrow minds with no imagination are like parasites that transform the host, change form and continue to thrive. They're a lost cause, and I don't want anyone like that coming in here."

"There are a lot of things that aren't your fault. Or mine, either. Not the fault of prophecies, or curses, or DNA, or absurdity. Not the fault of Structuralism or the Third Industrial Revolution. We all die and disappear, but that's because the mechanism of the world itself is built on destruction and loss. Our lives are just shadows of that guiding principle."

"Things outside you are projections of what's inside you, and what's inside you is a projection of what's outside. So when you step into the labyrinth outside you, at the same time you're stepping into the labyrinth inside. Most definitely a risky business."

otomatik 2

2006-11-21T20:22:00.001+02:00

Son bir kez olsa da lalenin turuncusundan öteye geçebilsem düşüncelerimin paslı merkezinde. Yürüsem ve kola içerken kamaşan dişler gibi ve burnunu çeken insanların huzursuzluğu içerisine ilerleyebilsem... Sustuğum zamanların bütününe hakim olamamanın acısını daha ne kadar taşıyabileceğimi bilmiyorum. Suskunluğun nutkunun tutulduğu, ayaklarımın zeminin içinde erimeye durduğunu duymak ve düşünceye mağlup olmak, yine yenilmek, yine yenilmek... sadece Beckett'in söylediğinin aksine asla daha iyi yenilememek... hep geriden gelen notalar ile kendi tedirginliğim içerisinde sürüklenmek... adım atmayı dilemek, adım adım incinmek, yutkunmak ve kendi dumanımında yanmak, kendi yangınımda boğulmak. İsteksizce ve istemsizce, geceden güneye, gündüzden kuzeye, suçtan inciye, masumiyetten istiridyeye... kopuk bilinç süreçlerine gömülmek, anlamı ve odağı yitirmek, kendimden geriye dökülen bir balçık ırmağı gibi, ağırlaşarak, yoğunlaşarak, katılaşarak... basitçe öldüğümü kabullenmek... hepsi, hepsi de eylemsiler içerisinde daha da belirsizleşiyor. Korkumun bin bir türlü yüzünü çiziyorum.

otomatik 1

2006-11-21T20:21:00.001+02:00

karşımdaki otoyolun üzerinden geçen kamyonların tekerleklerinden savrulan gri ve buruk havanın şehrimin saçlarından aşağı döküldüğünü bilmek gibisi yok. özgürce ürkmek ve basitçe sevişmek için gerekli tüm denklemlerin karmaşasının ötesine geçemeden, sırf var etmek için kibar kibar sarfedilen sözcüklerin gereksizliğini herkesin kabul etmesi gerek. bir kurbağa prens yaratmak isteselerdi ilişki kurmaz masal yazardı insanlar. oysa ki gökte bulut yok ve gölgeler kuzey kuzey ensemde hırlamakta. şimdi birdenbire geçmişin örtündüğü bir buzul gibi karşıma geldiğinde ve nefeslerimi sessiz kar tanelerine döndürdüğünde sözcükler ve kurbağa prens bir araya gelmiyor.

Everest Günlüğü (Into Thin Air) - Jon Krakauer

2006-11-21T20:20:00.001+02:00

Sevgili dostum Emre Haydaroğlu ile 2001 yılı içerisinde çevirmeye başladığımız ve pek çok süreç sonrasında 2004 yılında teslim ettiğimiz ilk çeviri kitabımız en sonunda yayımlandı. Verdiğimiz emekler sonrasında sadece kitabı elime almak bile büyük keyifti.

http://www.dogankitap.com/kitap.asp?id=833

neredeyse...

2006-10-24T03:12:00.001+03:00

Olması gerektiği gibi. Hiç adım atmak istemeden, hiç yaşamak gerekmeden, nefes almadan, ara vermeden, kesmeden, incitmeden... dokunmak bile gerektirmeyen, yorum yapılamayacak kadar keskin... ufuk çizgisinin buğulu sessizliğinin içinde... tenin derinlerinde birikmiş, dilin kıvrımlarında sessizleşmiş, ölmüş, yutulmuş, belirsizliğin gölgesinde serinlemiş...

Geceye ait sözcükleri gündüz gözüyle değerlendirmenin yersizliğini anlatmak gerek.

Bazı gerçeklere ulaşmak insanın yıllarını alıyor. Bazı gerçeklere yıllar sonra ulaşmak da insanın yıllarını alabiliyor.

Ne acı... gerçek olmak ne acı.

Yoldaş - Cesare Pavese

2006-09-16T19:21:00.001+03:00

"Herkesin daha iyi yaşayabilmesi için siz daha kötü yaşamakla işe başlıyorsunuz."

"Aynı hikayenin iki kez tekrarlandığını bilmez misin? Önce gerçekten, sonra şakadan. Boğulmuş, ölmüş bir insanın su üstüne çıkması gibi."

"Ben her zaman müziğimi anlayabilecek kimseler için çalmaktan hoşlandım, oysa bunların yalnızca bağırıp çağırmaya hevesleri vardı."

"Konuştukları zamanlar kadınları gıdıkladıkları duygusunu verenlerdendi."

"Yaşlandığımda bol bol uyumaya vaktim olacak."

"Nerede yatacağını bilmeyenle gün doğmadan sokağa fırlayan arasında büyük bir fark var mı? Her ikisi de soğuktan büzülmüşlerdir."

"Aşırı kurnazlığın sonunda insan kendini de aldatmaya başlar."

"Biriyle konuştuğu zaman dikkat ettin mi? Sanki dumanı içine çeker gibi hali vardı. Seninle bile."

"Tek başına yolculuk etmek, diye ekliyordu. Alışkanlıkları, evi, kenti değiştirmek. Her şeyi bırakıp bir ay boyunca, bir yıl boyunca bambaşka biri oluvermek."

"Kurulu düzenin içinde savaşmak yasaklanırsa meydanlara çıkılır."

"Azıcık güneş gözükmüştü, zavallı bir şey."

"Pamuk gibi sisin olduğu bir sabahı hatırlıyorum, sanki biri dünyayı alıp götürmüştü. Yürüyen insanlar bile duyulmuyordu."

"Sanki onun kanına kök salmıştım. Onun kalçası benimkiydi. Sesini sanki kollarımın arasında tutuyordum."

"Öldüren sevendir."

"Sanki kanımda bir kedi vardı da tırmalıyordu beni."

"Evrende bu denli çok ülkenin, kentin, dağların ve görmediğim yerlerin olmasından hoşnuttum."

"Kendimi toprak düzeyinde hissetmek, ezilmişe benzeyip gene de boyun eğmemekten zevk alıyordum."

"Hava bile, soluduğumuz hava bile aynı değildi."

Bugünü Yaşama Arzusu - Irvin Yalom

2006-08-20T06:35:00.001+03:00

Bu kitaptan yaptığım alıntıların bir kısmı da Arthur Schopenhauer'a aittir.

"Şey, mezar taşıma 'Düzüşmeyi severdi' diye yazabileceğini söyledin. Ve sonra da bu sözün köpeğimin mezarı için de iyi bir söz olabileceğini ekledin - anı taşı köpeğim ve kendim için kullanabilirdim."

"Bir keresinde hayatın 'kalıcı bir çözümü olan geçici bir durum' olduğunu söylediğini hatırlıyoum."

"Schopenhauer iki ayaklı hayvanların -kendi ifadesi- ısınmak için ateşin başında birbirlerine sarılmaları gerektiğini söyler. Ama çok fazla kucaklaşma yüzünden kavrulmamak için de uyarır. Oklu kirpileri sevdiğini söyler - kirpiler ısınmak için bir araya toplanır, ama mesafeyi korumak için dikenlerini kullanırlarmış."

"Küstahlık: en iyi biçimde, anne babasını öldürüp mahkemeden öksüz olduğu için af dilenen bir çocuğun hikayesiyle anlatılabilir."

"Bu dünya Tanrı tarafından yaratıldı, öyle mi? Hayır, şeytan tarafından yaratılmış olmalı."

"Evliliği gençlikte alınan ve yaşlılıkta ödenen bir borç gibi görüyorum."

"Gerçekte insalıkdışı olan şey, kendi değerimi tahminimin, önemsiz olan diğerlerinin bakışına göre bir mantar gibi inip çıkmasına izin vermemdir."

"Yüksek bir dağdan görülen manzaranın kavramların genişlemesine muazzam bir katkıda bulunduğunu düşünüyorum.... Bütün küçük nesneler yok oluyor ve yalnızca büyük olanlar biçimini koruyor."

"Eric Fromm'un Terentius'un iki bin yıl önce yazılmış nükteli bir sözünü tekrarladığı bir konferansını dinlemişti: 'Ben bir insanım ve insana ilikin hiçbir şey bana yabancı değildir.' "

"Schopenhauer, geç yaşta evliliği bir adamın yolun dörtte üçünü yürüdükten sonra bütün yolculuk için pahalı bir bilet almasına benzetiyordu."

"Bütün aşk hikayesinin gerçek sonu, ilgili taraflar bunun farkında olmasa da, yaratılacak olan çocuktur."

"Terentius: 'Mantıkla beslenmeyen şey mantıkla yönetilemez.' "

"Heidegger, ölümün daha fazla olasılığın olanaksızlığı olduğunu söyler."

"Ama bir dahi kendi çağında gezegenlerin yolunu aydınlatan bir kuyrukluyıldız gibi parlar.... Kültürün normal seyriyle el ele gitmez; tam tersine çalışmalarını önündeki yolun çok ilerisine savurur."

"Ölümden sonra doğumdan önce neysen o olacaksın."

"Yalnızca soğukkanlı hayvanlar zehirlidir."

"Kibar ve dostça davranarak insanları esnek ve itaatkar yapabilirsiniz: bu yüzden sıcaklık balmumu için neyse kibarlık da insanlar için odur."

"Acı çekmek nedir? İstençle hedefi arasındaki yola konulan bir engel aracılığıyla bu çabanın engellemesidir. Mutluluk, saadet nedir? Amaca ulaşılmasıdır."

"Nabokov'un anılarından bir bölüm, Konuş, Bellek. Hayatı, birbirine benzer iki karanlık havuz arasındaki kıvılcım olarak tarif ediyor, ölümden önceki karanlık ve ölümden sonraki karanlık. Sonraki konusunda bu kadar endişelenip önceki konusunda hiç düşünmememiz ne kadar garip."

Aşk Üzerine - Alain de Botton

2006-08-18T17:59:00.001+03:00

"Her aşık oluş umudun kendini bilmişliğe karşı zaferidir. Kendimizde gördüklerimizi, onda görmemeyi umarak aşık oluruz - yani korkaklıklarımızı, zayıflıklarımızı, tembelliğimizi, sahtekarlıklarımızı, verdğimiz ödünleri ve aşırı aptallıklarımızı....... Kendimizde göremediğimiz mükemmelliği buluruz ötekinde ve aşk yoluyla birleşerek (öyle olmayacağını bile bile) insanoğluna olan şüpheli inancımızı korumaya çalışırız."

"Sessizlik ve sakarlık, arzunun acınası birer kanıtı olarak bağışlanabilir belki. İnsanın kayısız kalabildiği birini baştan çıkarması yeterince kolay olduğuna göre, bu işin en beceriksizlerini en sahicileri sayabiliriz."

"İnsanlarda, başka hiçbir canlıda olmayan ikiye bölünme yeteneği vardır, hem davranabilir, hem de bu davranışları dışarıdan izleyebilirler - düşünce işte bu ayrimdan doğar."

"En kolay aşık olduğumuz kişilerin, yüzünden ya da sesinden okuyabildiklerimiz dışında pek bir şey ele vermeyenler olduğu belki de doğru."

"Zaten kişiselden evrensele geçilmesinden, kişisel değer yargılarını evrenselleştirip bir kız ya da erkek arkadaşa uygulamaya kalkmaktan (ya da bir ülkenin tüm vatandaşlarına) doğuyor zorbalık."

"Farklılıkları şakaya dönüştürememek, iki kişinin birbirlerini artık sevmediğine (en azından aşkın yüzde doksanını oluşturan çabayı göstermeyi artık arzu etmediğine) dair bir işaret sayılabilir. İdeallerimiz ile gerçekler arasındaki duvarı esprilerle boyamıştık: Her esprinin altında farklılıklara dair bir uyarı, hatta hayal kırıklığı vardı ama üstesinden gelinmiş bir farklılıktı bu - ve dolayısıla bir kıyıma gerek kalmadan geçiştirilebiliyordu."

"Proust, klasik anlamda güzel kadınların hayal gücünden yoksun erkeklere bırakılması gerektiğini söylemişti."

"Chloe'yi sevmekten öte, onu lokumsadığımın farkına vardım. Lokum hangi özellikleriyle birden ona olan duygularımla örtüşecek mükemmel bir örnek oluşturdu, hiçbir zaman çözemeyeceğim belki ama bu sözcük benim aşık durumumun özüyle, kullanılmaktan eskimiş aşk sözcüğünün
ifade edemeyeceği ölçüde örtüşüyordu."

"Bir an, Chloe'nin beni de o nazik ve düşünceli haliyle naylon torbanın içinde, bir teneke ton balığıyla bir şişe zeytinyağı arasına yerleştirmesi için bir yoğurt kartonuna dönüştüğümü hayal ettim. Süpermarketin hayallerime hiç uymayan duygusallıktan uzak atmosferi (ciğerde indirim haftası) romantik patolojinin derinliklerine belki de biraz fazlasıyla sardırmış olduğumu fark ettirdi bana."

"Aşıklar, yanılgıya düşerek aşık olma riskini, şüpheye düşerek aşksız kalma riskine tercih etmelidirler."

"Chloe'nin varlığı sayesinde kendimle ilgili daha derin gözlemlerde
bulunuyordum., bir olgunlaşma sürecine girmiştim. Kişiliğimizin, kolay
kolay yüzleşemediğimiz, başkalarının da pek umursamadığı yönlerine dikkat çekmeyi ancak bir sevgili başarabilir kurduğu samimiyetle."

"Duygusal insanların yaşamı zamanın başdöndürücü devrimleri etrafında geliştiği için farklıdır, ne istedikleri o kadar çabuk değişir ki kim oldukları da sürekli bir soru işaretidir."

"Aşkın en büyük sakıncalarından biri, kısa bir süre için de olsa, bizi mutlu etme tehlikesi taşımasıdır."

"Birbirimizin bağrışlarına hoşgörü gösterip gösteremeyeceğimizi görebilmek için birbirimize bağırmaya gereksinim duyuyorduk. Birbirimizin yaşama kapasitesini ölçmek istiyorduk: Birbirimiz yok etmeye çalışıp da başarısız olmalıydık ki birbirimize güvenebilelim."

"Yanında zayıf davranabileceğim kadar seviyor musun beni? Herkes gücü sever, ama Sen beni zaaflarımla seviyor musun?"

"Surat asan, karmaşık bir yaratıktır, derin belirsizlikler içeren mesajlar yayar, yardım ve ilgi çığlıkları atar ama aynı zamanda teklif edilse reddeder, konuşma gereği olmadan anlaşılmayı ister."

Starlight and Storm - Gaston Rébuffat

2006-08-18T00:10:00.001+03:00

"But the ripe fruit must be plucked, and there is special pleasure in savouring the fruit of desire gathered in due season."

"Where there's a will there's a way."

"Little by little man adapts himself, as he must. Seeing a wold transformed, he gradually moulds it to become his own. Confronted by the joint forces of mountains and elements he feels born in himself a power, a balance and a reserve that normally lie dormant, withdrawn, but which reveal themselves in the time of need."

"Through knowledge of one's own capacity is the first great difficulty in the practice of mountaineering... This knowledge is also a marvelous reward to be earned in this sport in which cheating is out of the question and in which the infividuals's judgement is not influenced by spectators or by crowds. Man is alone, upheld by his will and his enthusiasm, face to face with rocks, ice and elements. There is no way around this pure and straight-forward encounter."

Summits and Secrets - Kurt Diemberger

2006-08-18T00:06:00.001+03:00

"The togetherness of the flood of nocturnal sound of the rainforest... It takes possession of you, courses through your veins, puts every fibre of your being under tension. Nowhere in the world is life created so abundantly nor exists so closely together as here in the rainforest. Death is an ever present constituent, but in the face of this thousandfold prodigality, it has lost its horror, simply because here everything lives; death is only a smile, which in the moment of fading is already being a-new."

"Words and pictures encompass only a space, inside that reality gradually dissolves, like smoke."

Oblomov - Ivan Goncarov

2006-08-18T00:04:00.001+03:00

"Duvak, portakal çiçekleri, aşk.... Bunlar güzel ama para nerede? Ey aşkın meşru ve temiz mutluluğu! Demek seni de satın almak lazım."

"Zamanı saatlerle, dakikalarla değil, güneşin doğup batmasıyla değil, sizinle ölçüyorum: Onu gördüm, görmedim, göreceğim, görmeyeceğim, gelecek, gelmeyecek..."

Dracula - Bram Stoker

2006-08-17T21:36:00.001+03:00

"Listen to them - the children of the night. What music they make."

"Through them (friends&books) I have come to know your great England; and to know her is to love her."

"They say that people who are near death die generally at the change to the dawn or at the turn of the tide."

"Some of the 'New Woman" writers will some day start an idea that men and women should be allowed to see each other asleep before proposing or accepting."