havanın pırıl pırıl parladığı bir cuma gününde...
yürüyüşe çıkalım mı?
eskimiş adımları hatırlayalım. eskiden atılmış adımlar olalım. sorumsuz olalım.
adımlarımız asfalt zemin üzerinde.
adımlarımızın izi belli değil. adımlarımızın izine de gerek yok.
öylesine.
yönümüz bile belli olmasın. dönüp duralım.
adımlarımız dönsün aynı çemberin içinde.
hem ne gerek var bilmeye.
kasetçaların kulaklıkları takılı olsun, biraz da cızırdasınlar.
dedim ya, eski bir yürüyüş olsun.
hatta kimse olmasın, sessiz olsun, kargalar yükselsin de kulaklığın cızırtısını örtsünler çirkinlikleriyle.
yalnız olalım birlikte, ama bu eski bir yürüyüş olsun, benim bildiğim, senin öğrendiğin.
iyot koksun biraz.
susalım.
2 yorum:
takip edebilir miyim? sessizce..arada sataşarak...
daha sık yazmalısın hep diyorum....çok hoşuma gitti..
Yorum Gönder